1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
“Cloelia,” Lucrētia inquit, “mulierēs vestīmenta, nōn bellum, facere dēbent.
vestīmenta splendida nōbīs
magis placent quam mors et bellum.
❧ fābula dē Camillā, pars altera ❧
audīvitne Diāna vōtum rēgis?
pater trāns flūmen iit et fīliam parvam in rīpā vīdit.
īnfāns tūta in illā rīpā erat!
īnfāns neque mortua neque in perīculō erat, sed vīvēbat et rīdēbat.
“ō fīlia mea, tūta es!” pater clāmāvit.
“Diāna tē servāvit!
semper tū amīca Diānae eris.
pudīcitiam semper servā, et nōlī cupere virōs.”
pater Camillae vōtum nōn rūpit.
cum illa puella erat, in silvīs cum patre habitābat.
vestīmenta facere numquam dēbēbat.
fortis erat, et audāx.
sīcut mīles gladiō et tēlīs pugnābat.
neque virōs cupiēbat, sed semper virgō erat sīcut Diāna, et pudīcitiam servāvit.
“Camilla fortis et audāx erat!
in silvīs habitāre et gladiō tēlīsque pugnāre volō!
fortis sum et virōs nōn cupiō!” clāmāvī.
Lucrētia rīsit.
“Cloelia, hanc tōtam fābulam nōn audīvistī.”
❧ fābula dē Camillā, pars tertia ❧
cum hostēs ad Italiam vēnērunt, Camilla Italiam servāre volēbat.
contrā hostēs bellum gessit.
prō Italiā fortiter pugnābat.
multōs virōs fortēs gladiō tēlīsque interfēcit.
omnēs hostēs eam vidēbant et timēbant.
sed subitō Camilla virum vīdit, quī vestīmenta splendida gessit.
illa haec vestīmenta splendida vīdit et statim cupīvit.
“numquam vestīmenta tam splendida vīdī, neque habuī!”
Camilla sēcum inquit.
virgō fortis ad virum celeriter iit.
ūnus ex hostibus eam vīdit et in eam tēlum ēmīsit.
quia Camilla eum nōn vīdit, mortua est.
tēlum hostis eam interfēcit.
“ēheu! miseram Camillam!” clāmāvī.
mulierēs domī esse dēbent, et virī bellum gerere dēbent.”
“vestīmenta mihi nōn placent!”
clāmāvī.
“vīsne per urbem nūda īre?” inquit māter.
“vestīmenta tibi certē
placent!”
omnēs rīsimus.
sed posteā nōn rīdēbāmus, quia mors ad Lucrētiam et bellum ad urbem vēnērunt.