Twa kɔ nsɛm atitiriw so

Sign up for FREE

Cloelia VI & VII: Kallistō & bellum

Last updated almost 4 years ago

45 Nsɛmmisa

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

42.

Tarquinius ad amīcum Porsennam fūgit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

43.

Porsenna rēx Ētruscōrum erat.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

44.

Porsenna et Tarquinius mīlitēs Ētruscōs ad urbem dūxērunt.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

45.

bellum erat.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

1.

“fābulam dē vōtīs tibi narrābō.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

2.

fābula est dē illā Kallistōne, quae vōtum rūpit et poenās dedit.”

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

3.

inquit māter, et hanc fābulam narrāre incēpit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

4.

❧ fābula dē Kallistōne ❧

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

5.

dea Diāna in silvīs cum virginibus amīcīs habitābat.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

6.

Kallistō virgō erat et cum Diānā habitāre volēbat.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

7.

Kallistō Diānae hoc vōtum fēcit, “ego semper virgō erō et amīca tibi, Diāna.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

8.

numquam virōs cupiam et semper pudīcitiam servābō.”

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

9.

Diāna et virginēs semper pudīcitiam eius laudābant.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

10.

ōlim Iuppiter eam vīdit et statim cupīvit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

11.

“Kallistōnem illam cupiō,” Iuppiter sēcum inquit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

12.

“sed certē haec virgō amīca Diānae mē nōn cupiet.”

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

13.

itaque Iuppiter in fōrmam Diānae sē mūtāvit, et ad Kallistōnem iit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

14.

“amīca mea,” inquit Iuppiter.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

15.

“dā mihi ōsculum.”

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

16.

cum Kallistō ad eum vēnit et ōsculum dedit, Iuppiter eam cēpit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

17.

Kallistō cum deō pugnāre nōn poterat.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

18.

Iuppiter eam violāvit et relīquit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

19.

Kallistō tristissima ad Diānam et amīcās iit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

20.

“nōnne tū vōtum mihi fēcistī?” inquit Diāna cum eam vīdit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

21.

“pudīcitia tua violāta est.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

22.

nunc tū neque virgō es, neque amīca mea.”

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

23.

dea īrātissima Kallistōnem ē silvīs expulsit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

24.

Iuppiter scelus fēcit, neque Kallistō ipsa.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

25.

sed tamen quia Kallistō vōtum rūpit, Diāna īrātissima erat et Kallistō poenās dedit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

26.

“certē Lucrētia vōtum rumpere nōluit, neque Sextum cupīvit.” inquit māter.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

27.

“sed nefās est vōtum rumpere, et quia Lucrētia vōtum rūpit, poenās dedit.”

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

28.

cum dē morte Lucrētiae audīverant, omnēs Rōmānī īrātissimī erant, sīcut ego.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

29.

illa Lucrētia optima mulier Rōmāna fuerat.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

30.

pudīcitiam et virtūtem Lucrētiae nōs omnēs laudābāmus.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

31.

Sextum mortuum esse volēbāmus.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

32.

Tarquinius, quī erat rēx Rōmae et pater Sextī, nihil fēcit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

33.

Sextus nullās poenās dedit.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

34.

in urbe omnēs multa dē rēge et fīliō dīcēbant.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

35.

“Tarquinius fīlium ex urbe expellere dēbet!” aliī Rōmānī clamābant.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

36.

“nōs et Tarquinium et fīlium interficere dēbēmus!” aliī Rōmānī clamābant.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

37.

Sextus et Tarquinius Rōmānōs īrātōs timēbant et ex urbe fūgērunt.

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

38.

posteā nōs omnēs Rōmānī hoc vōtum fēcimus:

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

39.

“Rōma dehinc numquam rēgem habēbit.”

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

40.

Rōmānī duōs magnōs virōs ducēs fēcērunt:

Asemmisa {{asɛmmisaAhyɛnsode}}

41.

Collātīnum, quī coniūnx Lucrētiae fuerat, et Brūtum.