Cloelia Chapter II: domī

Last updated almost 4 years ago

40 questions

Translate the passage below:

1

Translate the passage below:

1

domī

1

in castrīs hostium captīva nunc sum, sed in urbe cum mātre et patre habitābam.

1

patrem et mātrem amō et vidēre volō.

1

mātrī nōmen est Valeria.

1

patrī nōmen est Quīntus Cloelius Siculus Vōcula.

1

pater est vir magnus, sed tacitus est.

1

māter tacita nōn est, et semper mihi fābulās narrat.

1

fābulae mihi placent.

1

cum domī eram, domum relinquere volēbam.

1

magnās rēs gerere volēbam, sīcut in fābulīs.

1

puellae Rōmānae rēs magnās nōn gerunt.

1

puellae Rōmānae semper domī manēre et vestīmenta facere dēbent.

1

ōlim domī ego et māter vestīmenta faciēbāmus.

1

Lucrētia, amīca mātris, nōbīscum quoque vestīmenta faciēbat.

1

bona mulier erat et semper mihi fābulās dē magnīs rēbus gestīs narrābat.

1

vestīmenta facere mihi nōn placet.

1

dē magnīs rēbus gestīs semper fābulās audīre volēbam.

1

“māter, fābulam audīre velim.”

1

“et quam fābulam audīre velis, Cloelia?” māter inquit.

1

“fābulam dē puellā quae vestīmenta nōn faciat!”

1

māter et Lucrētia rīsērunt.

1

“fābulam dē illā Camillā tibi narrābō.”

1

Lucrētia inquit, et hanc fābulam narrāre incēpit.

1

❧ fābula dē Camillā, pars prīma ❧

1

ōlim vir erat, quī rēx urbis fuerat, sed cīvēs rēgem nōlēbant et virum expulsērunt.

1

rēx ex urbe fugere dēbuit.

1

vir fīliam īnfantem habēbat.

1

nōmen fīliae Camilla erat.

1

vir fugiēbat et ad flūmen vēnit.

1

aqua in flūmine celerrima erat!

1

“aqua in flūmine celerrima est.”

1

pater sēcum inquit.

1

“aqua celer īnfantibus perīculō est. cum īnfante, trāns flūmen īre nōn possum!”

1

subitō pater cōnsilium cēpit.

1

pater tēlum habēbat. ad tēlum Camillam ligāvit.

1

rēx hoc vōtum fēcit:

1

“Diāna, dea virginum et silvārum, servā fīliam meam!

1

fīliam meam tibi dabō.

1

fīlia mea virgō semper erit et pudīcitiam servābit!”

1

Cloelia Chapter II: domī

domī

in castrīs hostium captīva nunc sum, sed in urbe cum mātre et patre habitābam.

patrem et mātrem amō et vidēre volō.

mātrī nōmen est Valeria.

patrī nōmen est Quīntus Cloelius Siculus Vōcula.

pater est vir magnus, sed tacitus est.

māter tacita nōn est, et semper mihi fābulās narrat.

fābulae mihi placent.

cum domī eram, domum relinquere volēbam.

magnās rēs gerere volēbam, sīcut in fābulīs.

puellae Rōmānae rēs magnās nōn gerunt.

puellae Rōmānae semper domī manēre et vestīmenta facere dēbent.

ōlim domī ego et māter vestīmenta faciēbāmus.

Lucrētia, amīca mātris, nōbīscum quoque vestīmenta faciēbat.

bona mulier erat et semper mihi fābulās dē magnīs rēbus gestīs narrābat.

vestīmenta facere mihi nōn placet.

dē magnīs rēbus gestīs semper fābulās audīre volēbam.

“māter, fābulam audīre velim.”

“et quam fābulam audīre velis, Cloelia?” māter inquit.

“fābulam dē puellā quae vestīmenta nōn faciat!”

māter et Lucrētia rīsērunt.

“fābulam dē illā Camillā tibi narrābō.”

Lucrētia inquit, et hanc fābulam narrāre incēpit.

❧ fābula dē Camillā, pars prīma ❧

ōlim vir erat, quī rēx urbis fuerat, sed cīvēs rēgem nōlēbant et virum expulsērunt.

rēx ex urbe fugere dēbuit.

vir fīliam īnfantem habēbat.

nōmen fīliae Camilla erat.

vir fugiēbat et ad flūmen vēnit.

aqua in flūmine celerrima erat!

“aqua in flūmine celerrima est.”

pater sēcum inquit.

“aqua celer īnfantibus perīculō est. cum īnfante, trāns flūmen īre nōn possum!”

subitō pater cōnsilium cēpit.

pater tēlum habēbat. ad tēlum Camillam ligāvit.

rēx hoc vōtum fēcit:

“Diāna, dea virginum et silvārum, servā fīliam meam!

fīliam meam tibi dabō.

fīlia mea virgō semper erit et pudīcitiam servābit!”

itaque pater tēlum cum īnfante trāns flūmen ēmīsit!

domī

in castrīs hostium captīva nunc sum, sed in urbe cum mātre et patre habitābam.

patrem et mātrem amō et vidēre volō.

mātrī nōmen est Valeria.

patrī nōmen est Quīntus Cloelius Siculus Vōcula.

pater est vir magnus, sed tacitus est.

māter tacita nōn est, et semper mihi fābulās narrat.

fābulae mihi placent.

cum domī eram, domum relinquere volēbam.

magnās rēs gerere volēbam, sīcut in fābulīs.

puellae Rōmānae rēs magnās nōn gerunt.

puellae Rōmānae semper domī manēre et vestīmenta facere dēbent.

ōlim domī ego et māter vestīmenta faciēbāmus.

Lucrētia, amīca mātris, nōbīscum quoque vestīmenta faciēbat.

bona mulier erat et semper mihi fābulās dē magnīs rēbus gestīs narrābat.

vestīmenta facere mihi nōn placet.

dē magnīs rēbus gestīs semper fābulās audīre volēbam.

“māter, fābulam audīre velim.”

“et quam fābulam audīre velis, Cloelia?” māter inquit.

“fābulam dē puellā quae vestīmenta nōn faciat!”

māter et Lucrētia rīsērunt.

“fābulam dē illā Camillā tibi narrābō.”

Lucrētia inquit, et hanc fābulam narrāre incēpit.

❧ fābula dē Camillā, pars prīma ❧

ōlim vir erat, quī rēx urbis fuerat, sed cīvēs rēgem nōlēbant et virum expulsērunt.

rēx ex urbe fugere dēbuit.

vir fīliam īnfantem habēbat.

nōmen fīliae Camilla erat.

vir fugiēbat et ad flūmen vēnit.

aqua in flūmine celerrima erat!

“aqua in flūmine celerrima est.”

pater sēcum inquit.

“aqua celer īnfantibus perīculō est. cum īnfante, trāns flūmen īre nōn possum!”

subitō pater cōnsilium cēpit.

pater tēlum habēbat. ad tēlum Camillam ligāvit.

rēx hoc vōtum fēcit:

“Diāna, dea virginum et silvārum, servā fīliam meam!

fīliam meam tibi dabō.

fīlia mea virgō semper erit et pudīcitiam servābit!”