Preskoči na glavni sadržaj

Sign up for FREE

Cloelia VI & VII: Kallistō & bellum

Posljednje ažuriranje almost 4 years ago

45

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

Pitanje 42

42.

Tarquinius ad amīcum Porsennam fūgit.

Pitanje 43

43.

Porsenna rēx Ētruscōrum erat.

Pitanje 44

44.

Porsenna et Tarquinius mīlitēs Ētruscōs ad urbem dūxērunt.

Pitanje 45

45.

bellum erat.

Pitanje 1

1.

“fābulam dē vōtīs tibi narrābō.

Pitanje 2

2.

fābula est dē illā Kallistōne, quae vōtum rūpit et poenās dedit.”

Pitanje 3

3.

inquit māter, et hanc fābulam narrāre incēpit.

Pitanje 4

4.

❧ fābula dē Kallistōne ❧

Pitanje 5

5.

dea Diāna in silvīs cum virginibus amīcīs habitābat.

Pitanje 6

6.

Kallistō virgō erat et cum Diānā habitāre volēbat.

Pitanje 7

7.

Kallistō Diānae hoc vōtum fēcit, “ego semper virgō erō et amīca tibi, Diāna.

Pitanje 8

8.

numquam virōs cupiam et semper pudīcitiam servābō.”

Pitanje 9

9.

Diāna et virginēs semper pudīcitiam eius laudābant.

Pitanje 10

10.

ōlim Iuppiter eam vīdit et statim cupīvit.

Pitanje 11

11.

“Kallistōnem illam cupiō,” Iuppiter sēcum inquit.

Pitanje 12

12.

“sed certē haec virgō amīca Diānae mē nōn cupiet.”

Pitanje 13

13.

itaque Iuppiter in fōrmam Diānae sē mūtāvit, et ad Kallistōnem iit.

Pitanje 14

14.

“amīca mea,” inquit Iuppiter.

Pitanje 15

15.

“dā mihi ōsculum.”

Pitanje 16

16.

cum Kallistō ad eum vēnit et ōsculum dedit, Iuppiter eam cēpit.

Pitanje 17

17.

Kallistō cum deō pugnāre nōn poterat.

Pitanje 18

18.

Iuppiter eam violāvit et relīquit.

Pitanje 19

19.

Kallistō tristissima ad Diānam et amīcās iit.

Pitanje 20

20.

“nōnne tū vōtum mihi fēcistī?” inquit Diāna cum eam vīdit.

Pitanje 21

21.

“pudīcitia tua violāta est.

Pitanje 22

22.

nunc tū neque virgō es, neque amīca mea.”

Pitanje 23

23.

dea īrātissima Kallistōnem ē silvīs expulsit.

Pitanje 24

24.

Iuppiter scelus fēcit, neque Kallistō ipsa.

Pitanje 25

25.

sed tamen quia Kallistō vōtum rūpit, Diāna īrātissima erat et Kallistō poenās dedit.

Pitanje 26

26.

“certē Lucrētia vōtum rumpere nōluit, neque Sextum cupīvit.” inquit māter.

Pitanje 27

27.

“sed nefās est vōtum rumpere, et quia Lucrētia vōtum rūpit, poenās dedit.”

Pitanje 28

28.

cum dē morte Lucrētiae audīverant, omnēs Rōmānī īrātissimī erant, sīcut ego.

Pitanje 29

29.

illa Lucrētia optima mulier Rōmāna fuerat.

Pitanje 30

30.

pudīcitiam et virtūtem Lucrētiae nōs omnēs laudābāmus.

Pitanje 31

31.

Sextum mortuum esse volēbāmus.

Pitanje 32

32.

Tarquinius, quī erat rēx Rōmae et pater Sextī, nihil fēcit.

Pitanje 33

33.

Sextus nullās poenās dedit.

Pitanje 34

34.

in urbe omnēs multa dē rēge et fīliō dīcēbant.

Pitanje 35

35.

“Tarquinius fīlium ex urbe expellere dēbet!” aliī Rōmānī clamābant.

Pitanje 36

36.

“nōs et Tarquinium et fīlium interficere dēbēmus!” aliī Rōmānī clamābant.

Pitanje 37

37.

Sextus et Tarquinius Rōmānōs īrātōs timēbant et ex urbe fūgērunt.

Pitanje 38

38.

posteā nōs omnēs Rōmānī hoc vōtum fēcimus:

Pitanje 39

39.

“Rōma dehinc numquam rēgem habēbit.”

Pitanje 40

40.

Rōmānī duōs magnōs virōs ducēs fēcērunt:

Pitanje 41

41.

Collātīnum, quī coniūnx Lucrētiae fuerat, et Brūtum.