Keuringsdienst van Waarde: goed bezig!
[1] Het tv-programma Keuringsdienst van Waarde onderzoekt het gedrag van consumenten en producenten. 'Het is interessant om te laten zien waarom mensen voor een bepaald product kiezen. Kiezen ze bijvoorbeeld voor een product, omdat het goedkoop is? Of omdat in commercials een product "neergezet wordt" als het aantrekkelijkste en meest gewenste product? Daarnaast willen we de kijkers tonen hoe producenten de keuzes die mensen maken, proberen te beïnvloeden.' Aan het woord is de bedenker van het programma, Maurice Dekkers.
[2] Volgens Dekkers zou er dagelijks een informatief programma over eten moeten komen. 'Dan kunnen we als programmamakers iets doen tegen de misleidende reclame en objectieve informatie geven over producten. Nu hebben wij het idee dat we water naar de zee dragen. De overheid geeft ons geld om een half uur per week een journalistiek en kritisch consumentenprogramma te maken, maar fabrikanten kunnen veel meer geld uitgeven aan zendtijd voor hun commercials. Met een uitzending van een half uur per week kunnen we mensen nauwelijks bewust maken van wat ze kopen en waarom ze iets kopen.'
[3] 'Fabrikanten laten ons geloven dat we vooral snel wat te eten op tafel willen hebben of verleiden consumenten met cadeautjes bij hun producten. We zien op tv kant-en-klare gerechten en hup, in de supermarkt kopen we dus kant-en-klare producten. We willen snel consumeren en worden ook nog verleid door aantrekkelijke cadeautjes bij producten, zoals een voetbalplaatje of korting op de dierentuin. Daartegen strijden we met de Keuringsdienst van Waarde.'
[4] 'We zijn kritisch, maar blijven natuurlijk netjes.We moeten ook wel netjes blijven, anders krijgen we een slechte naam en kunnen we bij geen enkel bedrijf nog over de vloer komen. We proberen geen bedrijven kapot te maken. Zij proberen ook hun best te doen. En als dat duidelijk niet het geval is, maken we er een programma over.'
[5] Zo hadden we een uitzending over een cornflakefabrikant waarin we aantoonden dat ijzerpoeder een van de ingrediënten was. Toen deed die fabrikant iets stoms: de directie plaatste een advertentie in alle landelijke dagbladen. De boodschap was: het verhaal van de Keuringsdienst van Waarde is gelogen. Dat was natuurlijk tegen ons zere been en toen deden we er nog een schepje bovenop. Ja, dan wordt onze toon feller en onze kritiek scherper. Die fabrikant heeft het toen ook wel een tijdje moeilijk gehad.'
Naar: Roy van Vilsteren, VARAgids, nummer 10, 2011